รายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ วันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม 2563 ที่ผ่านมา พาคุณผู้ชมไปรู้จัก “น้องอุ้ม” เด็กวัย 11 หัวใจกตัญญู แม้พ่อแม่เลิกกัน แต่โชคดีมี “ย่า” คอยดูแล น้องไม่เพียงเป็นเด็กเรียนดี แต่ยังเป็นกำลังหลักในการช่วยย่าที่ป่วยขายก๋วยเตี๋ยวเลี้ยงชีพอีกด้วย
น้องอุ้ม ด.ญ.สุภัคนันท์ บุญประเสริฐ กับวัย 11 ย่าง 12 และน้องออม น้องสาว ที่อายุห่างกันเกือบ 3 ปี ไม่เพียงเป็นเด็กที่เรียนดี โดยเกรดเฉลี่ย 3 กว่า แต่น้องยังมีความกตัญญูต่อย่าที่เลี้ยงดูมา หลังพ่อแม่เลิกกันตั้งแต่น้องยังเล็ก
“พ่อแม่เขาเลิกกัน เราเลยต้องเลี้ยงเอาไว้ ตอนนั้น คนโตจะเข้าอนุบาลแล้ว ประมาณ 3 ขวบ คนเล็กได้ 2 เดือนกว่า แต่คนเล็ก เราไม่ได้เลี้ยงเองตั้งแต่ทีแรก พอแม่เขาไป เราก็ต้องขายของ ก็เอาไปให้พี่สาวเลี้ยง พี่สาวก็บ้านอยู่ข้างในนี้ ใกล้ๆ กัน ส่วนคนโตเราเอาไปเลี้ยงที่ร้านได้”ประทิน บุญประเสริฐ ย่าน้องอุ้ม-ออม ย้อนความหลังให้ฟัง
ย่าขายก๋วยเตี๋ยวเลี้ยงชีพ ที่ จ.ราชบุรี ทุกวันหลังเลิกเรียน น้องอุ้มและน้องออมจะรีบไปช่วยย่าขายก๋วยเตี๋ยว
“น้องอุ้ม” อยากทำก๋วยเตี๋ยวตั้งแต่อายุ 5 ขวบ!!
“จะแย่งตั้งแต่เขา 5-6 ขวบ อยากจะหยิบอยากจะทำ จะส่ง จะเสิร์ฟอย่างนี้ แต่เราไม่ให้เขาทำ เพราะเป็นของร้อน แล้วเด็กเล็กเกินไป แล้วตัวเขาเล็กมาก”
พอ 7 ขวบ ขอย่าทำก๋วยเตี๋ยว ย่าอนุญาตแค่ให้ทำกินเอง กระทั่งวันหนึ่ง มีโอกาสได้ทำให้ลูกค้าทาน
“จุดเริ่มต้นที่เขาทำให้ลูกค้า เขาทำกิน แล้วก็นั่งกินอยู่ที่โต๊ะ ลูกค้าก็มาสั่งก๋วยเตี๋ยว แล้วเขาก็มอง เขาก็บอก แหม ชามนี้น่ากินนะ น่ากินนะเนี่ยชามนี้ ก็บอก อยากกินอย่างนี้ไหมล่ะ ย่าก็บอกกับลูกค้า เขาก็บอก อยากกินอย่างนี้ ถ้าอยากกินอย่างนี้ ต้องให้คนนี้ทำนะ เพราะเขาทำเอง เขาทำกินเอง”
ย่าป่วย หลายโรครุมเร้า ทั้งความดันสูง หัวใจเริ่มไม่ดี ดวงตาเป็นต้อหิน เริ่มมีภาวะอัลไซเมอร์ระยะแรก นอกจากนี้ยังมีอาการเส้นเอ็นอักเสบ จนหมอบอกให้พัก 6 เดือน ไม่อย่างนั้นจะไม่หาย แต่อาชีพขายก๋วยเตี๋ยว ถ้าไม่ขาย ก็ไม่มีรายได้ แล้วจะอยู่อย่างไร น้องอุ้มจึงเป็นกำลังหลักช่วยย่าขายก๋วยเตี๋ยวได้
“ตอนนั้นปวดแขน ต้องเอาที่รัดข้อมือมารัด เรายกชามไม่ได้ พอยกขึ้นมา มันไม่มีแรง ปวดมาก แล้วไปหาหมอ เขาบอกว่า ถ้าย่าเป็นอย่างนี้ ย่าต้องหยุดนะ ย่ายกของหนัก เราต้องยกโต๊ะทุกวันไง ยกขึ้นยกลง เก็บเอง ล้างเอง ลากเอง เข็นเองคนเดียว มันหนักไง หมอบอกไม่ให้ใช้กำลังมาก เพราะเราอายุมากแล้ว หมอบอก ถ้าจะให้หาย ต้องหยุด 6 เดือน เราก็ถามหมอว่า 6 เดือน เอาไรกิน (ถาม-ได้คุยกับหลานไหม หลังไปหาหมอแล้ว?) บอก เขา(น้องอุ้ม)เลยบอกว่า มาเดี๋ยวหนูลวกเองก๋วยเตี๋ยว โต๊ะนี่เขายกไม่ไหวอยู่แล้วเด็ก เขาก็ลวกก๋วยเตี๋ยว ส่ง เสิร์ฟ เขาก็เริ่มทำเต็มตัวเลยทีนี้”
แม้การขายก๋วยเตี๋ยวจะทำให้ต้องอดหลับอดนอน โดยได้นอนแค่คืนละ 3-4 ชม. แต่หลานก็พร้อมทำเพื่อย่า แถมยังรักษาผลการเรียนได้ดีมาก
“(ถาม-น้องอุ้มช่วยย่าขายก๋วยเตี๋ยวตั้งแต่กี่โมง?) ตั้งแต่ 3 โมง 4 โมงกว่า ถึงเที่ยงคืนกว่า (ถาม-กว่าจะได้นอนกี่โมง?) ประมาณตี 2 ตี 3 (ถาม-กว่าจะนอนตี 2 ตี 3 แล้วหนูตื่นกี่โมง?) ตื่น 6 โมงครึ่ง (ถาม-หนูตัวแค่นี้ หนูนอนวันละ 3-4 ชม.น้อยมาก แล้วผลการเรียนเป็นยังไงบ้างนอนน้อยอย่างนี้?) ได้ 3 กว่า”
ย่าภูมิใจ หลานเรียนเก่ง
“ทีแรกก็กลัวไงว่าเขาจะนั่น แต่ครูบอกว่า เขาเป็นเด็กตามงาน งานอะไรถ้าไม่ทัน ขอครูตามหมด เก็บงานหมด แต่น้องเขาก็เรียนเก่ง น้องออมก็เรียนเก่ง น้องออมได้ 3.83 คนเล็กจะซน เราก็ภูมิใจว่าเขาเรียนเก่ง”
ย่าสงสารหลานต้องนอนดึก ให้กลับบ้านก่อนก็ไม่ยอม น้องอุ้มพร้อมช่วยย่า
“(ถาม-น้องเคยงอแงอยากกลับบ้านก่อนไหม?) ไม่เคย เรื่องอยากกลับก่อนไม่มี มีแต่เรานี่แหละ บอกให้เขากลับ แล้วเขาก็จะร้องไห้ตลอด ยังไงก็ไม่ยอม ถ้าเรื่องกลับบ้านนี่ทะเลาะกันตาย ยังไงก็ไม่ยอม ต้องกลับพร้อมกัน ถ้าเขาง่วงมากๆ นะ ตอนอยู่กัน 2 คน พอ 5 ทุ่ม เขาถาม แม่(น้องเรียกย่าว่าแม่) เก็บร้านแล้วใช่ไหม หนูขอนอนหน่อยนะ หนูง่วงนอน เราก็จะกางเก้าอี้ให้เขาวางต่อกัน 3 ตัว แล้วเราจะมีผ้าห่มให้เขาผืนหนึ่ง ก็นอนที่เก้าอี้แล้วห่มผ้า มีพัดลมตัวหนึ่ง เปิดให้เขา แล้วเราก็เก็บร้านไปเรื่อยๆ กว่าเราจะเก็บร้านเสร็จ ตี 1 ครึ่ง ตั้งแต่ 5 ทุ่มกว่า ล้างด้วย อะไรด้วย จนเหลือสุดท้าย เก้าอี้ 3 ตัวนี่ต้องเก็บแล้ว ก็จะเรียกเขา บอกหนูลุกขึ้น ไปนอนที่รถต่อ ก็ไปนอนที่ตรงพ่วงข้างมันจะมีตรงนั้นน่ะ)
ย่าอยากให้หลานเรียนสูงๆ พร้อมส่งหลานเรียน เท่าที่มีกำลัง
“เราก็อยากให้หลานเรียนสูงๆ ถ้าเรามีกำลังเราก็อยากส่งให้หลานเรียนไปเรื่อยๆ เพราะตัวเองก็ชอบอยู่แล้ว แต่ตัวเองไม่ได้เรียนหรอก จบแค่ ป.4 แต่อยากให้หลานเรียนสูงๆ เพราะเขาเรียน อีกหน่อยวิชาความรู้ เขาจะรู้ทันคนทุกอย่าง เอาตัวรอดได้”
“น้องอุ้ม” อยากเป็นแพทย์ทหาร จะได้ดูแลรักษาย่า!!
“(ถาม-หลานเคยคุยกับย่าไหม อนาคตเรียนจบแล้ว อยากเป็นอะไร และย่าเองวางอนาคตให้หลานอย่างไรบ้าง?) ถ้าตัวเอง ตามใจเขา เขาอยากเป็นอะไร เคยถามเขา เขาบอกอยากเป็นหมอทหาร (ถาม-ทำไมน้องอยากเป็นแพทย์ทหาร?) เขาบอกหนูจะได้มาดูย่า เพราะย่าป่วยบ่อย เป็นโน่นเป็นนี่ ตัวเราเองเริ่มขี้โรคไง เริ่มอายุมากขึ้น เดี๋ยวเป็นโน่นนี่ เขาจะบอกว่า หนูจะได้มาดูแลแม่ได้ และอีกหน่อยหนูมีตังค์ หนูจะซื้อตึก แม่จะได้ไม่ต้องออกไปขายข้างนอก แม่จะได้ขายอยู่แต่ในบ้าน แม่ไม่ต้องทำ คอยนั่งเก็บตังค์อย่างเดียว ทุกวันนี้เราต้องเข็นไปขายไง ต้องตากฝน”
ทุกวันนี้ “น้องอุ้ม” ยังอดห่วงย่าไม่ได้ กลัวว่าวันหนึ่งต้อหินจะทำให้ย่ามองไม่เห็นหรือไม่ น้องบอกว่า“หากมีวันนั้น จะทำงานแทนย่าเอง จะเลี้ยงย่าเอง”
น้องอุ้ม กับวัยแค่ 11 ไม่ใช่แค่เด็กกตัญญูที่ช่วยคุณย่าเป็นกำลังหลักในการขายก๋วยเตี๋ยวเลี้ยงชีพ แต่งานบ้าน น้องก็ไม่ขาดตกบกพร่อง อะไรที่ทำได้ น้องอุ้มพยายามทำเอง รวมทั้งช่วยน้อง ขณะที่อุปกรณ์ของใช้ภายในบ้าน แม้จะเก่าหรือส่อเค้าพังบ้าง ก็พยายามใช้ไปตามสภาพ แม้แต่เสื้อผ้านักเรียน ก็มีแค่ 2 ชุด เลิกเรียนกลับบ้านก็ต้องรีบซัก จะเล็กบ้างคับบ้างก็พร้อมทนใส่
หากท่านใดต้องการแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายหรือสนับสนุนทุนการศึกษาของน้องอุ้ม สามารถโอนเงินไปได้ที่ ธนาคารออมสิน ชื่อบัญชี ด.ญ.สุภัคนันท์ บุญประเสริฐ เลขบัญชี 020 278 983 695
ติดตามรับชมรายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ ได้ ทุกวันเสาร์ เวลา 09.00-09.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ NEWS1 ( IPM ช่อง 64 / PSI ช่อง 211 )
หรือรับชมรายการย้อนหลังได้ที่เพจ ฅนจริงใจไม่ท้อ https://web.facebook.com/KonJingJaimaitor/
หรือยูทูบฅนจริงใจไม่ท้อ https://www.youtube.com/channel/UCsb4sLqdHs35km4uQ_tOCjQ/videos
