เลย - แรงงานไทยในเมืองบูกาตา ตอนเหนือประเทศอิสราเอล กว่า 400 คน ยังไม่กลับบ้าน ฝากบอกญาติพี่น้องทุกคนปลอดภัยดี เพราะเสี่ยงถูกลูกหลงจากอาวุธสงครามจากอิหร่านน้อย พื้นที่ถูกโจมตีส่วนใหญ่เป็นเป้าหมายทางทหาร แต่หากเจอสถานการณ์ฉุกเฉินพร้อมวิ่งลงหลุมหลบภัย
จากสถานการณ์ความตึงเครียดภาวะสงครามในตะวันออกกลางส่งผลให้หลายครอบครัวคนไทยที่มีญาติไปทำงานอยู่ในประเทศอิสราเอล ตกอยู่ในสภาพกินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงในความปลอดภัยของแรงงานอันเป็นบุคคลในครอบครัว ล่าสุดผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปบ้านของ นางสาวจุรีรัตน์ เต็มวุฒิพงษ์ ชาวบ้าน ต.วังสะพุง อ.วังสะพุง จ.เลย หลังทราบว่าลูกชาย คือนายธนาพงศ์ เต็มวุฒิพงษ์ เดินทางไปทำงานที่อิสราเอล และแม่ลูกคู่นี้กำลังคุยวิดีโอคอลสอบถามสถานการณ์ โดยฝ่ายลูกชายยืนยันปลอดภัยดี ยังไม่มีแผนกลับบ้าน
นายธนาพงศ์ เต็มวุฒิพงษ์ ได้เปิดเผยผ่านวิดีโอคอลว่า เดินทางมาทำงานที่ประเทศอิสราเอลวันที่ 22 เมษายน 68 จะครบปีในเดือนหน้า ตนมาทำงานที่เมืองบูกาตา ตอนเหนือของอิสราเอล ซึ่งมีคนไทยมาทำงานอยู่เมืองนี้ประมาณ 400 กว่าคน ส่วนใหญ่ทำงานเกษตรกรรม ส่วนตนทำงานอยู่ในสวนองุ่น เมืองบูกาตาทุกวันยังใช้ชีวิตเป็นปกติ จะมีการสู้รบกันบ้างเฉพาะเขตพื้นที่ทางทหารเสียมากกว่า ในส่วนแคมป์ทำงานและในตัวเมืองบูกาตายังคงปกติไม่มีการสู้รบแต่อย่างใด แต่ในแคมป์ที่พักและในสวนองุ่นจะมีหลุมหลบภัยให้
“ยังคงทำงานกันเป็นปกติทุกวัน แรกๆ ของการสู้รบจะมีระเบิดผ่านหัวไปบ้าง แต่ส่วนใหญ่ก็ไปตกในเขตของทหาร ในเมืองบูกาตาพลเมืองของเขาก็ยังใช้ชีวิตเป็นปกติทุกอย่าง แต่เท่าที่ทราบการสู้รบจะมีอยู่เฉพาะในเมืองหลวงของประเทศอิสราเอล แต่ทางตอนเหนือทุกอย่างปกติดี” นายธนาพงศ์เล่า และบอกว่า
แต่เพื่อความไม่ประมาท หากมีสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นแรงงานทุกคนจะรีบเข้าหลุมหลบภัยทันที ขอฝากบอกคนไทยที่อยู่ในประเทศไทยว่าไม่ต้องเป็นห่วงมาก ไม่ต้องวิตกกังวลอะไร เพราะว่าทางนี้ปลอดภัยดี เพราะทำตามกฎระเบียบของอิสราเอล เพราะถ้าเราทำตามที่เขาบอกเราจะปลอดภัยดีทุกคน
ส่วนแรงงานอีกคน นายโจโจ้ ชาวบ้านอำเภอผาขาว จ.เลย บอกว่า มาทำงานที่อิสราเอลได้ประมาณ 4 กว่าปี และในช่วงนี้ประเทศอิสราเอลได้มีการสู้รบกัน แต่หากมีเสียงเตือนพวกเราก็วิ่งไปหลุมหลบภัย และการสู้รบครั้งนี้ทางภาคเหนือของอิสราเอลยังไม่รุนแรง ยังไม่ได้รับผลกระทบ คนไทยทางเมืองไทย ญาติพี่น้องไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนใหญ่เขาจะยิงผ่านหัวเราไป ซึ่งตนอยู่ในเขตเบนชีอัน ซึ่งติดกับประเทศจอร์แดน ทุกวันยังทำงานเป็นปกติ เช้าออกทำงานเลิกงานกลับเข้าแคมป์ที่พัก ปกติทุกอย่างเหมือนกับไม่มีสงคราม อยู่ได้สบายๆ
