รายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ วันเสาร์ที่ 23 พฤษภาคม 2569 ที่ผ่านมา พาคุณผู้ชมไปที่ย่านประชาอุทิศ ของกรุงเทพฯ เพื่อรู้จัก “น้องมุนา” เด็กหญิงวัย 11 หัวใจกตัญญู ช่วยแม่ที่ป่วยมะเร็งขายโจ๊ก เพราะไม่อยากให้แม่เหนื่อยเพียงลำพัง แม้ต้องทำงานด้วยเรียนด้วย แต่น้องมีผลการเรียนที่ดีมาก
ทุกวัน อัลมุนา นาคะพินทุ หรือมุนา จะตื่นแต่เช้า เพื่อช่วยแม่เตรียมของก่อนออกไปขายโจ๊ก น้องไม่ใช่แค่ช่วยขายโจ๊ก แต่ยังผุดไอเดียโจ๊กใส่ไก่เด้งอีกด้วย
“(ถาม-ในแต่ละวันมุนาต้องตื่นกี่โมง?) ตื่นตี 5 ตื่นมาช่วยแม่ขายโจ๊ก (ถาม-งานขายโจ๊กหนูต้องทำอะไรบ้าง?) ตื่นมาทำไก่เด้งและช่วยเอาหมี่ใส่ถุง (ถาม-ขายของเหนื่อยไหม?) ก็เหนื่อย (ถาม-หนูเอากำลังใจมาจากไหน?) หนูเห็นแม่เหนื่อย หนูก็ไม่อยากให้แม่เหนื่อย อยากช่วย”
“สิ่งที่หนูภูมิใจที่สุดก็ไก่เด้ง (ถาม-เล่าให้ฟังที่มาเมนูไก่เด้งใส่โจ๊กมายังไง?) ปกติไม่มีไก่เด้ง เลยอยากช่วยแม่ด้วย นึกขึ้นมาก็เลยลองทำดู พอกินแล้วอร่อย ก็เลยทำมาเรื่อยๆ”
ขณะที่ รุ่งรวี นาคะพินทุ แม่ของมุนา เล่าที่มาของเมนูไก่เด้งของลูกว่า“คือเราขายซ้ำๆ มันเบื่อแล้วไง แล้วซอยอื่นเขาจะมีปูอัด มีปลา ลูกสาวบอกมะ ตรงโน้นเขามีโจ๊กเนื้อนะ มะก็ทำไม่เป็นหรอก เขาบอก เดี๋ยวหนูจะทำไก่เด้ง เขาก็ทำ ทำเสร็จ เราก็ชิม โอเคผ่านก็ขายเลย (ถาม-แล้วผลตอบรับดีไหม?) ตอบรับดี”
มะเร็งคุกคามสุขภาพแม่!
“(ถาม-แม่ทราบว่าตัวเองป่วยเป็นมะเร็งลำไส้ตั้งแต่เมื่อไหร่?) ตั้งแต่ปี 2546 ตั้งแต่ยังไม่มีลูก รักษาที่ศิริราช เพื่อนเป็นพยาบาล รักษามาตลอด เริ่มมีปัญหาลำไส้ กระเพาะอาหาร หาหมอ ก้อนเนื้อไม่ดี รักษามาตลอด มาเรื่อยๆ ที่หนักสุดเลยคือ กระเพาะอาหาร ลำไส้ มันทะลุถึงกันหมด ตอนนั้นลูกสาวประมาณ 7 ขวบ (ถาม-แล้วกระบวนการรักษาทำยังไง?) ตอนนั้นแม่ 50-50 ต้องรักษาตัว 6 เดือน อยู่จุฬาฯ 6 เดือน (ถาม-แล้วน้อง?) น้องอยู่กับครูเลย”
ไม่ใช่แค่มะเร็งลำไส้ แต่แม่ยังมีโรคเส้นเลือดสมองตีบเพิ่มมาอีก ทำให้น้องมุนาอดเป็นห่วงแม่ไม่ได้
“แม่เวียนหัว และอาเจียนด้วย (ถาม-ไปนอน รพ.นานไหม?) นานเป็นเดือน แต่ครั้งล่าสุดที่เป็นไปนอน 10 กว่าวัน (ถาม-ในฐานะลูก เราดูแลแม่ยังไงบ้าง?) หนูก็เป็นห่วง ไม่อยากให้แม่เหนื่อย ก็เลยช่วยทำงาน ช่วยขายโจ๊ก จะได้แบ่งเบาภาระ มะจะได้ไม่เหนื่อยและไปพักผ่อน (ถาม-เวลาแม่ป่วยหนักๆ ช่วยเหลือตัวเองได้ไหม?) ไม่ได้ เวลาเวียนหัว จะอาเจียน ปัสสาวะ อุจจาระ ก็ต้องช่วย บอกว่า ใจเย็นๆ นะ เวลาอาเจียน ก็เลยต้องไปเอากระโถนมา ใส่แพมเพิสให้ (ถาม-เวลาเห็นแม่ป่วย หนูรู้สึกยังไง?) เสียใจ คิดว่าตัวเองยังดูแลแม่ไม่ดีพอ แม่เลยต้องมาป่วย”
“(ถาม- หนูรู้สึกเสียใจว่าดูแลแม่ไม่ดีพอ ทำไมหนูโทษตัวเอง?) ความรู้สึกมันอยู่กันสองคน ก็ต้องต่างคนต่างดูแลรักษารักกันปกป้อง แต่พอเวลา ตื่นมาขายโจ๊ก แล้วมะคอยปลุก หนูจะ บางวันก็ตื่น บางวันก็ตื่นช้า แล้วมะก็ต้องเดินขึ้นลงและป่วยด้วยเกี่ยวกับลำไส้ แต่กลับมาแล้ว มะก็ต้องเดินขึ้นลงบันได และทำงานหนักด้วย เพราะหนูตื่นมาสาย (ถาม-เราเลยรู้สึกว่า เรายังทำหน้าที่เราได้ไม่ดีพอใช่ไหม?) ใช่ค่ะ (ถาม-แสดงว่าถ้าทำแทนได้ หนูอยากทำแทนมะทั้งหมดเลยหรือ?) ถ้าหนูทำได้ อยากจะช่วยให้ได้มากกว่านี้”
เสียใจ-สงสารแม่ ไม่อยากให้แม่ป่วย!
“(ถาม-หนูร้องไห้บ่อยไหม?) บ่อย (ถาม-เหตุผลที่เราต้องร้องไห้หรือเสียน้ำตาเพราะอะไร?) เพราะว่าแม่เจ็บป่วย ไม่สบาย (ถาม-แม่เจ็บป่วยบ่อยแค่ไหน?) เมื่อปีที่แล้วก็เป็น แต่นอนนานกว่านี้ หลังๆ ที่นอน รพ.จะเวียนหัว”
ขณะที่แม่เห็นลูกร้องไห้แล้ว อดห่วงไม่ได้ และพยายามให้สติลูก“เขาชอบร้องไห้เวลาแม่ไม่สบาย แม่ไหวไหม เขาร้องฟูมฟาย เขาร้อง โห ร้องจนเรานั่งดูเขา อะไร ร้องอะไรเยอะแยะ ร้องอะไรนักหนา ไม่ร้อง ร้องไม่ทำให้แม่หายนะ สติ หนูต้องมีสติ จะมาร้องไห้แบบนี้ไม่ได้ ถ้ามะเป็นอะไรไป หนูต้องมีสตินะ”
น้องมุนายอมรับว่า บางครั้งที่รู้สึกเศร้าเสียใจ ก็ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร“(ถาม-เวลามีปัญหา หนูไปปรึกษาใคร?) บางทีก็แม่ ถ้าแม่กลับมา สุขภาพร่างกายแข็งแรงแล้ว บางทีก็เพื่อน อยู่โรงเรียน บางทีครั้งล่าสุด มะอยู่ รพ. อยากร้องไห้ ก็เลยเดินเข้าไปห้องน้ำ แล้วมองกระจก แล้วก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมา ว่ามันเป็นยังไง”
ทั้งเรียนทั้งช่วยแม่ทำงาน แต่ยังรักษาผลการเรียนได้ดีมาก!
“(ถาม-แม่เคยตั้งเป้าให้หนูไหมว่าจะต้องได้ 4.00 ทุกเทอม?) แม่ไม่คาดหวังอยู่แล้ว แม่ไม่คาดหวังได้เท่าไหร่ ก็ภูมิใจอยู่แล้ว (ถาม-แล้วทำไมหนูถึงตั้งเป้าหรือใช้ 4.00 เป็นแรงกดดันตัวเองขนาดนั้น?) เพราะบางทีหนูตั้งใจเรียนมาก พอเวลาจะสอบ ก็อ่านหนังสือ บางทีก็อ่านหนักมาก แต่คะแนนมันออกมาดีไม่พอ ก็เสียใจ แต่ก็ไม่ได้ตั้งเป้าว่า จะเป็น 4.00 เท่านั้น แต่คราวนี้หนูได้ 3.96 หนูก็ดีใจแล้ว แค่ว่า กลับมาคิดอีกทีว่า ถ้าตอนนั้นตั้งใจทำงานให้มันเสร็จ มันก็จะดีกว่านี้ (ถาม-สำหรับอนาคต หนูมีความฝันไหมอยากเป็นอะไร?) อยากเป็นคุณครู เพราะว่าจะได้ทำงานดีๆ ถ้าแม่ยังอยู่ด้วย ก็คอยทำงานดูแลแม่ แม่จะได้ไม่ต้องลำบาก แต่หนูไม่คิดว่า น่าจะอยู่ไม่ถึง แต่หนูอยากให้แม่อยู่ไปนานๆ แต่หนูคิดว่า ความสามารถหนูไม่ถึง ก็อาจจะเรียนจบแค่ ม.6 แล้วก็มาขายโจ๊กต่อ”
แม่อยากเห็นลูกเดินถึงฝัน อยากย้อนวัยเพื่อมีแรงทำงานเลี้ยงลูก!
“อยากให้เขาเป็นครู เพราะเขาชอบจับเด็กมาสอนหนังสือ เด็กแถวนี้จะเอามาเล่นที่นี่ (ถาม-ถ้ามีโอกาสเปลี่ยนชีวิตได้อย่างหนึ่ง แม่อยากเปลี่ยนอะไรที่สุด?) อยากเปลี่ยนอายุ ยังไม่อยากแก่ อยากอายุสัก 20 จะได้เลี้ยงลูกได้ เพราะอายุมันทำให้เราไม่ไหว แรงไม่พอ เดินช้า แล้วเรามีลูกตั้งแต่ 20 แรงเรายังก้าวออก ใจมันยังไหว ไม่เป็นไร ก็ขายโจ๊กไป”
ความสุขของเด็กวัย 11 แต่ละคนอาจแตกต่างกันไป แต่สำหรับน้องมุนา ไม่มีอะไรทำให้น้องมีความสุขได้มากเท่ากับการมีแม่อยู่ด้วยไปนานๆ
“(ถาม-ถ้ามีพร 1 ข้อที่หนูขอได้ หนูอยากขอพรอะไร?) ขอให้แม่อยู่กับหนูไปนานๆ (ถาม-ถ้าจะให้น้องนิยามชีวิตของน้องที่เติบโตมาถึงวันนี้ คำว่าครอบครัวของน้องมุนาเป็นยังไง?) ถึงแม้ว่าจะมีแค่แม่ แต่สำหรับหนู หนูมีครบทุกอย่าง แต่ขอให้หนูมีแค่แม่ หนูไม่ต้องการใครเพิ่มแล้ว แต่ขอแค่ว่า แม่อยู่กับหนูไปนานๆ คอยเป็นกำลังใจ คอยเป็นแรงผลักดันให้หนูสู้ไปอีก”
“(ถาม-อนาคตข้างหน้าอีก 10 หรือ 15 ปี แม่ยังมีชีวิตอยู่กับหนู และหนูได้เป็นครูตามที่ฝันไว้ สิ่งที่หนูอยากบอกแม่ และตอบแทนแม่ หนูอยากบอกอะไร?) ขอบคุณคุณแม่ที่อยู่กับหนู คอยเลี้ยงดูหนู จนหนูได้ดี และทำตามความฝัน และจะคอยดูแลแม่ให้ดีกว่านี้ ให้แม่ได้อยู่สบาย”
หากท่านใดต้องการให้กำลังใจและช่วยแบ่งเบาภาระให้ครอบครัวน้องมุนา โอนไปได้ที่ธนาคารไทยพาณิชย์ ชื่อบัญชี น.ส.รุ่งรวี นาคะพินทุ เลขที่บัญชี 134-215105-0
คลิกชมรายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ ตอน“ขอแค่แม่อยู่กับหนูนานๆ”
https://www.youtube.com/watch?v=C_aAr5aARI8&t=225s
ติดตามรับชมรายการ ฅนจริงใจไม่ท้อ ได้ ทุกวันเสาร์ เวลา11.30-12.00 น. ทางNEWS1 (กล่องIPTVของNTช่อง64 / กล่องAIS Play Boxช่อง618 /กล่องTrue IDช่อง19)
หรือรับชมรายการย้อนหลังได้ที่เพจ ฅนจริงใจไม่ท้อ https://web.facebook.com/KonJingJaimaitor/
หรือยูทูบฅนจริงใจไม่ท้อ https://www.youtube.com/channel/UCsb4sLqdHs35km4uQ_tOCjQ/videos
