ลาวรณรงค์ไม่ให้ “เด็กจบ ม.ปลาย” เซ็นชื่อบนชุด นร. แต่ให้บริจาคต่อแก่รุ่นน้องที่ขาดแคลน

MGR Onine - กระทรวงศึกษาธิการลาวรณรงค์โครงการ"จากรุ่นอ้าย-เอื้อย สู่รุ่นน้อง" ห้ามเด็กที่เพิ่งจบชั้นมัธยมปลายขีดเขียน เซ็นชื่อบนเสื้อเป็นที่ระลึก แต่เปลี่ยนมาส่งมอบชุดนักเรียนต่อให้เด็กรุ่นน้องตามท้องถิ่นห่างไกลที่ขาดแคลนแทน

ระหว่างวันที่ 17-19 มิถุนายน 2569 ซึ่งเป็นช่วงสอบไล่ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย(ชั้น ม.7) เพื่อเตรียมเอ็นทรานซ์เข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา สปป.ลาว โดยนางนวนคำ จันทะบูลี หัวหน้ากรมสามัญศึกษา ได้นำทีมงานไปสังเกตุการณ์การสอบของนักเรียนตามโรงเรียนต่างๆในแขวงอุดมไซ


หนึ่งในวัตถุประสงค์หลักของการไปสังเกตุการณ์ครั้งนี้ คือเน้นย้ำให้นักเรียนที่เพิ่งสอบเสร็จ ห้ามขีดเขียน หรือเซ็นชื่อลงบนชุดนักเรียน ซึ่งกระทรวงศึกษาธิการและกีฬาเห็นว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม เพราะเป็นการกระทำที่ทำลายคุณค่าของชุดนักเรียน ขัดแย้งกับวัฒนธรรมประเพณีของลาว

ในทางตรงกันข้าม กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา ได้รณรงค์ให้นักเรียนที่เพิ่งจบชั้นมัธยมปลายทำความสะอาดชุดนักเรียน ทั้งเสื้อ กางเกง และซิ่น เพื่อนำไปมอบต่อให้แก่นักเรียนที่ขาดแคลนตามชนบทห่างไกล ได้นำไปใช้ เป็นการลดภาระค่าใช้จ่ายของพ่อแม่ ผู้ปกครองของเด็กนักเรียนเหล่านั้น


ตามคลิปและภาพข่าวที่เผยแพร่ตามสื่อหลายสำนักของลาวช่วงวันที่ 19-20 มิถุนายนที่ผ่านมา มีภาพเด็กนักเรียนของโรงเรียนหลายแห่ง เดินเรียงเป็นแถวนำเสื้อผ้า ชุดนักเรียน ไปหย่อนใส่กล่องที่แต่ละโรงเรียนจัดเตรียมไว้

เฉพาะที่แขวงอุดมไซ มีภาพกล่องรับบริจาค โส้ง ซิ่น เสื้อ ชุดนักเรียน ตั้งไว้ มีกระดาษ A 4 ติดอยู่ข้างกล่อง เขียนว่า"ที่ระลึกจากรุ่นอ้าย รุ่นเอื้อย มอบให้รุ่นน้อง" โดยมีโรงเรียนที่ร่วมจัดกิจกรรมนี้ เช่น โรงเรียนเทศบาลแขวงอุดมไซ โรงเรียนมัธยมสมบูรณ์เมืองฮุน โรงเรียนมัธยมสมบูรณ์นาสะหว่าง โรงเรียนมัธยมสมบูรณ์เมืองนาหม้อ โรงเรียนมัธยมสมบูรณ์เมืองปางทองฯลฯ

การรณรงค์ให้นักเรียนที่เพิ่งจบชั้นมัธยมปลาย นำชุดนักเรียนที่จะไม่ได้ใช้อีกแล้ว ไปมอบต่อให้กับเด็กที่ขาดแคลน ได้เริ่มขึ้นอย่างจริงจังมาประมาณ 3 ปีแล้ว ในโรงเรียนมัธยมหลายแห่งที่อยู่ตามเมืองใหญ่ๆของลาว


เพจ Lao Youth Radio FM 90.0 Mhz ระบุว่า การลบล้างค่านิยมการเขียน-เซ็นชื่อบนชุดนักเรียน แล้วเปลี่ยนมารักษาชุดนักเรียนให้สะอาดเพื่อบริจาคต่อ ส่งผลดีหลายประการ เช่น ชุดนักเรียนที่อยู่ในสภาพดีจะกลายเป็นของขวัญอันล้ำค่าสำหรับน้องๆนักเรียนที่ขาดแคลนในชนบท ช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายแก่ผู้ปกครองของพวกเขา

นอกจากนี้ ยังเป็นการแสดงถึงคุณธรรม ความกตัญญู วุฒิภาวะ และระลึกถึงคุณงามความดีของครู-อาจารย์ที่ได้อบรมสั่งสอนมา และเป็นการส่งเสริมการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า แทนที่เสื้อผ้าจะถูกขีดเขียนจนเปรอะเปื้อน แล้วเก็บไว้ในตู้เฉยๆ เสื้อผ้าเหล่านั้นจะถูกนำไปหมุนเวียนใช้ต่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด