20 สิงหาคม 2569 จากกรณี **พงศ์พรหม ยามะรัต** โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กแสดงจุดยืนว่า จะไม่บริจาคและไม่ช่วยเหลือกรณีน้ำท่วมน่านและเชียงรายอีก พร้อมมองว่าสาเหตุสำคัญของปัญหามาจากการตัดป่าและการรุกลำน้ำ จนกลายเป็นประเด็นถกเถียงในโลกออนไลน์
ล่าสุด “พี่หมี” ยุทธิยง ลิ้มเลิศวาที ได้โพสต์ข้อความในลักษณะเปิดวงสนทนาถึงพงศ์พรหม โดยย้ำว่าต้องการสื่อสารด้วย “จิตแห่งกัลยาณมิตร” พร้อมขอว่าอย่าโกรธหรือชิงชังพี่น้องประชาชนจังหวัดน่าน เพราะคนในพื้นที่ก็เป็นเพื่อนร่วมชาติที่ต้องดิ้นรนต่อสู้กับชีวิตและปัญหาเศรษฐกิจไม่ต่างจากคนในพื้นที่อื่น
พี่หมีย้อนภาพน่านเมื่อประมาณ 30 ปีก่อนว่า พื้นที่ภูเขาหลายแห่งเคยถูกใช้ปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ซึ่งสร้างรายได้ไม่มาก ขณะที่หลายครอบครัวมีหนี้สิน จนคนรุ่นลูกต้องออกจากบ้านไปทำงานต่างถิ่นเพื่อส่งเงินกลับมาเลี้ยงพ่อแม่
ต่อมาเมื่อเศรษฐกิจและตลาดยางพาราขยายตัว พื้นที่บางส่วนจึงเปลี่ยนจากพืชไร่มาเป็นสวนยาง ซึ่งพี่หมีมองว่า อย่างน้อยยางพาราก็เป็นไม้ยืนต้น และสามารถต่อยอดให้พื้นที่เหล่านี้ค่อย ๆ พัฒนาไปสู่ระบบป่าผสมผสานได้ มากกว่าการมองประชาชนในพื้นที่ว่าเป็นเพียงผู้ทำลายป่า
พี่หมีเสนอว่า ภาครัฐและการยางแห่งประเทศไทยควรเข้าไปส่งเสริมให้สวนยางมีพืชอื่นร่วมด้วย เช่น หญ้าแฝก ไผ่ หรือไม้ยืนต้นชนิดต่าง ๆ เพื่อช่วยยึดหน้าดิน เพิ่มความชุ่มชื้น และลดการพังทลายของดิน โดยอาจต้องใช้เวลาเป็นสิบปีหรือหลายสิบปีในการฟื้นระบบนิเวศให้กลับมาสมบูรณ์มากขึ้น
สารสำคัญของโพสต์จึงไม่ได้ปฏิเสธว่าปัญหาป่าไม้และการใช้ที่ดินมีส่วนเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติ แต่ต้องการเตือนว่า **ไม่ควรเหมารวมความผิดไปที่ประชาชนทั้งจังหวัด** โดยไม่มองบริบททางเศรษฐกิจและพัฒนาการของพื้นที่ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา
ขณะที่โพสต์ของพงศ์พรหมก่อนหน้านี้ระบุชัดว่า เขาตัดสินใจจะไม่บริจาคช่วยกรณีน้ำท่วมน่านและเชียงรายอีก โดยให้เหตุผลถึงปัญหาการตัดป่าและรุกลำน้ำ ซึ่งเป็นต้นเหตุที่เขามองว่าถูกละเลยมาเป็นเวลานาน
ท้ายที่สุด พี่หมีทิ้งแนวคิดว่า การแก้ภัยพิบัติไม่อาจมองเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ แต่ต้องอาศัยทั้งเวลา ความเข้าใจต่อพัฒนาการของชุมชน และการใช้ปัญญาค่อย ๆ เปลี่ยนรูปแบบการใช้ที่ดินให้สมดุลขึ้น
**ในวันที่ชาวน่านกำลังเผชิญน้ำป่าและความเสียหาย สิ่งหนึ่งที่พี่หมีพยายามสื่อก็คือ ก่อนจะตัดสินคนทั้งจังหวัดจากภาพภูเขาหัวโล้นหรือปัญหาการใช้ที่ดิน ควรมองย้อนกลับไปด้วยว่า เหตุใดคนในพื้นที่จึงต้องเลือกเส้นทางเหล่านั้น และรัฐจะช่วยพาพวกเขาไปสู่ทางเลือกที่ดีกว่าเดิมได้อย่างไร**
#NEWS1 รายงาน